Het probleem BHV een beetje duidelijker
                            en
dus voor iedereen verstaanbaar uitgelegd

BHV zoals een pintje voor je buurman….

Elke avond komt je nieuwe buurman langs om een fris pintje te drinken. Op sommige dagen is dat voor jou wel wat lastig, maar je begrijpt het wel aangezien hij nog geen koelkast heeft. Dus gun je hem het pintje uit jouw koelkast (faciliteiten).

Maar dagen worden weken, weken worden maanden en maanden worden jaren en de buurman voelt zich ondertussen zodanig thuis bij jou dat hij bepaalt wanneer en wat er gedronken mag worden (balorige burgemeesters die weigeren Nederlands te spreken).

Wanneer je hem daar op aanspreekt, reageert hij furieus en zoekt steun bij zijn familie die een straat verder woont (Brusselse Franstaligen). De familieleden  steunen het gedrag van je buurman en eisen bovendien dat je je huis openstelt voor heel de familie, waarbij de koelkast eigendom wordt van deze familie(aanhechting faciliteitengemeenten bij Brussel), maar waarbij jij die wel dagelijks dient te vullen (financiлle transfers).

Wanneer uiteindelijk de vrederechter stelt dat jij gelijk hebt en dat de buurman dan maar bij zijn familie moet gaan drinken (uitspraak grondwettelijk hof), eist de buurman en zijn familie dat jij een koelkast voor hen koopt (compensaties voor Franstaligen).
Voilа, DAAR  GAAT  BHV  OVER …..!