DOSSIER JEUGDHUIS DEN AUWEL

 

            

 

Van schuldig verzuim tot misleiding

 

1. Eis tot vervolging schuldige van fraude jeugdhuis Den Auwel

Jeugdhuis Den Auwel was een gemeenteljke vzw. Ondanks het toezicht dat de gemeente dient uit te oefenen op de werking en de financiën gebeurde er fraude. De dader die hoog op de socialistische lijst stond bij de laatste gemeenteverkiezingen is er tussenuit geknepen. Hij is de schuldige, maar noch het gemeentebestuur noch vzw den Auwel hebben tijdig willen vervolgen.

Het Vlaams Belang bracht de zaak twee keer op de gemeenteraad. Uiteindelijk diende het gemeentebestuur veel te laat een strafklacht in, waarvan we vrezen dat die niet zal aanvaard worden.

Dit was de eerste fase: schuldig verzuim.

 

2. De feiten op een rij

Begin 2007 komen vrijwiligers van het jeugdhuis samen om een nieuw bestuur voor Den Auwel te vormen. De meeste jongeren zijn omstreeks 20 jaar. De nieuwe penningmeester is merkelijk ouder.

Januari 2008: Vergadering van gemeentebestuur en leden jeugdhuis: Er zijn heel wat onregelmatigheden in de boekhouding vastgesteld. Alleen de penningmeester beheerde de kas. De andere bestuursleden voelen zich door hem opgelicht.

De jeugdwerkster vraagt een groot juridisch adviesbureau in Brussel. Zij sturen een deskundige.

Maart 2009: De gemeenteontvanger brengt verslag van nazicht boekhouding. Hij stelt vele ‘fouten’ vast, bijvoorbeeld een kasticket van 54 euro is als 154 uitgave  ingeschreven, allerlei ‘rekenfouten’, de penningmeester kent zich ‘onkostenvergoedingen’ toe enz..

December 2009: Drie bestuursleden worden –pas na drie jaar- voor het eerst gevraagd zich te komen verantwoorden op het gemeentehuis. Twee komen. De penningmeester laat niets van zich zien of horen.

Hoewel de schuld vaststaat, weigert het gemeentebestuur de fraudeur te vervolgen. Het Vlaams Belang vraagt op de gemeenteraad naar het dossier. Er wordt heisa gemaakt dat het Belang ‘tegen de jeugd is’. De haatcampagne die nu al dertig jaar bezig is. We raken het stilaan gewend.

 

3. Het bedrog: sluw, stil en fijn

April 2010 en nu komt: De gevraagde deskundige beweert dat het hele jeugdbestuur van 2006 nog steeds officieel verantwoordelijk is. Dit is fout, bewust fout! De vzw Auwel had toen, in 2010 na de fraude een nieuw bestuur moeten aanstellen en dat bestuur had de fraudeur moeten aanpakken. Hij had uiteindelijk het jeugdhuis bestolen en alleen zij konden gerechtelijk optreden. 

De deskundige geeft bewust verkeerd advies en waarom? Om zijn zakken te vullen! Maar noch de schepen van jeugd, noch de jeugdwerkster, noch het hele schepencollege hebben dat door en laten zich rollen als kleine kinderen...

 

Mei-juni 2010: Op een vergadering van het jeugdhuis met schepenen aanwezig, adviseert de deskundige tot vereffening over te gaan. Den Auwel moet zichzelf opheffen en dan treffen de andere bestuurders geen verantwoordelijkheid meer, zo luidt weer eens zijn verkeerd advies. Hij maakt de andere bestuursleden bang. Zij hebben echter niets misdaan en kunnen nooit vervolgd worden. Door die angst te scheppen, haalt hij echter zijn slag binnen.

Een vereffening betekent dat de hele vzw wordt opgeheven. De ‘deskundige’ stelt voor een vereffenaar aan te duiden en wie zou dat worden? Ra ra ra...

Gaat die vereffening veel kosten? De deskundige zegt ongeveer een duizend euro. Weer verkeerd want de naamsverandering betekent dat alle materiaal weer nieuw moet gemaakt worden. En het oude met de naam Auwel op waardeloos wordt. 

Wie gaat die dure vereffenening doen? De deskundige kent een klein adviesbureau en toevallig is dat zijn eigen bedrijfje!

En ja hoor: op de vergadering van 19 juni 2010 wordt besloten tot vereffening over te gaan. Den Auwel heft zichzelf op en tot vereffenaar wordt aangesteld het privé-bedrijfje van de deskundige die op de vergadering aanwezig is en blijft. En hoe genereus: Hij aanvaardt op diezelfde vergadering de aanstelling, vermoedt in september klaar te zijn en schat een 15 tot 20 werkuren nodig te hebben.

 

Hij gaat aan de slag, schrijft brieven naar banken en leveranciers of den Auwel daar nog schulden heeft?  Ze antwoorden allemaal neen. Dat was totaal overbodig. Een schuldeiser wacht geen drie jaar om schuld te eisen. Dat was al eerder gebeurd.  Dan komt de rekening binnen. Zijn vereffening kost 2580 euro voor 43 uren. Hij kwam zes keer in Eindhout vergaderen en per vergadering kostte dat: drie uur maal zestig euro per uur en dan een zware kilometervergoeding en ook per geschreven bladzijde in koeien van letters en met enkele woorden per bladzijde. Als meneer kwam vergaderen, hield hij daar 250 euro (tienduizend frank) aan over op drie uur tijd. Goed verdiend.

 

4. Het naspel

Wat de deskundige heeft gedaan, is echter volstrekt wettelijk. Het bestuur had maar moeten reageren, maar het is te laat.

Het enorme gat in de jeugdhuiskas moet nu weer gevuld worden. Zowel brouwer, als gemeente Laakdal hebben schuld kwijtgescholden.

Alle borden, wegwijzers, briefhoofden met den Auwel op zijn waardeloos geworden en moeten allemaal vervangen worden door de nieuwe naam Cantus. Weer een grote kost... die totaal overbodig was...

 

Februari 2011: Een nieuw jeugdhuisbestuur met slechts weinig jonge mensen wordt gevormd. De anderen hebben hun bekomst na alle bangmakerij en problemen die uiteindelijk door één man zijn veroorzaakt. (Die men niet wou vervolgen).

Maart 2011 Pas dan komt de vraag van het gemeentebestuur van Laakdal op verzoek van het Vlaams Belang om een advocaat aan te stellen om de fraude aan te tonen en het geld recupereren.

 

De huidige, nieuw opgerichte jeugdvzw De Cantus moet nu nog opdraaien (afbetalen) voor wat er gebeurd is, zonder dat deze jongeren schuld treffen. Zij moeten boeten voor het wangedrag van één persoon die het vertrouwen niet waard was.

Dat die jongeren niet weten hoe ze gepast moeten reageren is te begrijpen, maar het gemeentebestuur treft hier een zware verantwoordelijkheid wegens plichtsverzuim en nadien laten ze zich nog als kinderen bedriegen...

 

 

 

 

 

Verder nieuws :jeugdhuis Den Auwel

 

 

 

Eis tot vervolging schuldige van fraude jeugdhuis Den Auwel

Jeugdhuis Den Auwel was een gemeenteljke vzw. Ondanks het toezicht dat de gemeente dient uit te oefenen op de werking en de financiën gebeurde er fraude voor een zeer groot bedrag. De dader die hoog op de socialistische lijst stond bij de laatste gemeenteverkiezingen is er tussenuit geknepen.

Al vorig jaar brachten wij dit punt voor het eerst ter sprake. Het leverde boze reacties op dat het Vlaams Belang zogenaamd de jeugdwerking in Laakdal zou aanvallen.

De huidige nieuw opgerichte jeugdvzw De Cantus moet echter opdraaien (afbetalen) voor wat er gebeurd is, zonder dat deze jongeren schuld treffen. Zij moeten boeten voor het wangedrag van een persoon die blijkbaar het vertrouwen niet waard was.

Dat die jongeren niet weten hoe ze gepast moeten reageren is te begrijpen, maar het gemeentebestuur treft hier een zware verantwoordelijkheid wegens plichtsverzuim.  De feiten zij al drie jaar oud. Het gemeentebestuur heeft geweigerd gepast op te treden. Pas toen het Vlaams Belang, ingelicht door jongeren het punt voor de tweede keer op de agenda plaatste was het alsof in de gemeenteraad een stok in het hoenderhok werd gegooid. Het gekakel ging alle kanten uit.

De vraag van hetVlaams Belang was: Wenst het gemeentebestuur een strafklacht in te dienen tegen betrokken persoon met terugvordering van het verduisterde bedrag? Zo neen, waarom niet? Zo ja waarom is al zo lang gewacht?

 

De parade van de prietpraat

En dan regende het excuses:

Schepen Sels, dorps- en partijgenoot van de fraudeur: “Op een bepaald moment is er een bestuursploeg van de VZW Den Auwel geweest die heeft nagelaten zich in te schrijven op de Rechtbank van Eerste Aanleg Koophandel en net uit deze werking zijn schulden ontstaan. Uit het niet neerleggen van ledenlijsten ontstaan geen schulden. Dat is door fraude gebeurd!

Sels: “Het bestuur bestaande uit 4 mensen is meermaals geconvoceerd geweest op het schepencollege zonder dat zij hier op ingegaan zijn.  Als dat niet gebeurt, moet de gemeente zelf in actie komen!  Den Auwel had die fraudeur moeten dagvaarden en als niemand van die vzw het wou doen moest het gemeentebestuur het gedaan hebben omdat zij voor het merendeel van de financiële middelen zorgt en eigenaar is van het pand.

Sels: “Op een bepaald moment is er dan een nieuwe bestuursploeg gekomen die dit alles in orde wenste te brengen maar tegelijkertijd zijn er ook enkele lijken uit de kast gevallen.  Samen met de jeugddienst is er naar een oplossing gezocht maar omdat de schuld te groot was, is er voor geopteerd een vereffenaar/deskundige aan te stellen.  Deze persoon heeft dan effectief de VZW Den Auwel vereffend en hij heeft een tekort van een aantal ettelijke duizenden euro’s vastgesteld. 

Uit de boekhouding is duidelijk de fraude af te lezen en wie ze gepleegd heeft.  Die schuld was er en den Auwel hoefde niet opgeheven te worden. Wat is dan de bedoeling om een nieuwe vzw De Cantus op te richten?  Die kan als niet betrokken partij helemaal geen belang meer laten gelden om de fraudeur te dagen. Nu heeft vzw. De Cantus de schuld geërfd maar kan niet meer gerechtelijk reageren!

Sels: Op dat moment is er nagegaan op wie en hoe dit zou kunnen verhaald worden.  Het probleem is dat blijkbaar de wetgeving zegt dat dit enkel kan verhaald worden op diegenen die in het Belgisch Staatsblad zijn gepubliceerd maar jammer genoeg zijn dit niet de personen die zouden moeten aangesproken worden.  Dit impliceert dat mensen die niet in de feitelijkheid betrokken zijn wel nog juridisch aansprakelijk zouden kunnen zijn.  Om die reden is er door het schepencollege aan de vereffenaar gevraagd een voorstel uit te werken naar de nieuwe ploeg toe en zijn er inderdaad tegemoetkomingen gebeurd.  Het college vond het op dat moment ook niet opportuun om een strafklacht in te dienen. 

Het speelt geen rol welke personen tot een vzw behoren. Als de vzw een klacht indient tegen de fraudeur met zwart op wit de bewijzen van de dubbele boekhouding, was er totaal geen probleem. Sels verkoopt hier onzin en de enige reden is om de fraudeur te beschermen.

Heer Helsen schoot dan nog de hoofdvogel van de prietpraat af en vroeg aan hetVlaams Belang dat hij zelf zou klacht indienen en zich burgerlijke partij stellen. Om dat te kunnen doen moet men echter belang kunnen laten gelden en dat kan alleen de vzw of de gemeente.

Sels:  dat er advies is gevraagd aan een deskundige in vzw-wetgeving waaruit inderdaad is gebleken dat de verkeerde mensen zouden kunnen aangepakt worden.

Er moest geen vzw aangepakt worden. Alleen de fraudeur. Die specialist in vzw-wetgeving die zoiets uitkraamt wilden we wel eens leren kennen, maar ook die naam kregen we niet te pakken.

 

De hond en de worstenkraam

Drie jaar hielden ze het verstoken. En pas als  hetVlaams Belang dan de kat de bel aanbindt, gaan ze tot actie over. En nu zeggen ze dat ze strafklacht bij de procureur hebben ingediend. Een afschrift van de klachtbrief hebben we opgevraagd maar nog steeds niet gekregen!

Deze zaak stinkt en het doet denken aan het gezegde van Helmut Kohl: “Het is moeilijker een socialist voorbij een hoop geld te leiden dan een hond voorbij een worstenkraam.”

Patrick Vankrunkelsven, die blijkbaar voor het eerst van de zaak hoorde, vroeg zich daarop terecht af waarom het schepencollege wel procedures die ze zeer moeilijk kan winnen voert tegen architecten, maar niet optreedt in een fraudegeval.

 HetVlaams Belang stelde ten slotte dat het niet kan dat zowel de gemeente als het huidige bestuur van het jeugdhuis moeten opdraaien voor de fraude van een persoon. Wordt vervolgd.