GEEN NATUURVRIENDELIJKE WERKGELEGENHEID
De bijl velt ook de eik 
Het is een oud gezegde dat zelfs de sterkste moet sterven. Na de dennen werden en worden nu in Averbodebos op Veerle-Heide ook de prachtige eeuwenoude eiken door Natuurpunt gekapt. Dat zijn geen naaldbomen maar stoere loofbomen met bladeren die heel wat CO2 kunnen verwerken. Eraan, tegen de grond, kapot. Aan de dikte te zien werden ze meer dan honderd jaar geleden geplant eind van de jaren 1800, de negentiende eeuw. Maar ook die trotse reuzen moesten eraan geloven. Het fabeltje dat alleen naaldbomen moesten sneuvelen is daarmee doorprikt.
Hoe is dit mogelijk? De staat koopt met ons belastinggeld honderden hectaren grond en ‘schenkt’ dat aan Natuurpunt dat dan alles mag verknoeien,
zelfs honderd jaar oude natuur en niemand doet iets en de duizenden mensen die protesteren worden met een kluitje in het riet gestuurd als idioten die
het niet begrijpen!
Houd de dief!
Dan worden de Vijvers in Averbode verkocht. Natuurpunt doet een bod, maar veel te laag en het wordt toegewezen aan een privébedrijf dat een veel hoger bod doet. Dan gaat Natuurpunt als gefrustreerde kandidaat-koper klachtbrieven schrijven als er een grassprietje wordt platgetrapt, bezwaren indienen en ‘houd de dief’ roepen naar een ander bedrijf om zo de aandacht van het massale volksprotest tegen zichzelf af te leiden. Tegenover de
meer dan tienduizend handtekeningen die ze tegen zich kregen, verzamelen ze dan enkele honderden handtekeningen en kunnen mits ellebogenwerk bekomen dat de minister de plannen van hun concurrent afwijst.
Het had mooi kunnen worden
De plannen die Golazo had waren groots. Maar het was milieuvriendelijk, geen industrie-uitstoot, maar wel bouwwerken voor recreatieve doelen in
een recreatiegebied. Het zou voor veel werkgelegenheid gezorgd hebben. De streek, het zogenaamde Merodegebied zou meer aantrekkingskracht gekregen hebben. Voor Laakdal zou de last beperkt zijn gebleven en er zouden veel inwoners hun kost kunnen verdiend hebben. Het mag niet zijn.
Een desolate vlakte
En nu? De protesteerders hebben gewonnen. De minister boog wel voor enkele honderden ‘groene’ handtekeningen, maar liet de duizenden handtekeningen tegen de boomkappingen in de papiermand verdwijnen.
En nu? Het gebied wordt weer te koop gesteld. Natuurpunt kan zijn zelfde lage prijs opnieuw bieden. Stel dat toch iemand anders, een hogere bieder
uit de privé het koopt en hetzelfde scenario herhaalt zich. Bescheiden plannen worden ontvouwd met bijvoorbeeld oprichting van enkele gebouwen.
En dan? We kunnen de toekomst al voorspellen. Natuurpunt protesteert weer, hitst weer instanties en buurtbewoners op die zich voor de kar laten spannen. Weer worden die plannen afgeblazen en Natuurpunt kan weer bieden. Dan kan er weer een andere gegadigde met hogere prijs komen met hetzelfde resultaat en hoe het ook mag lopen, de slotsom zal zijn:
Natuurpunt zal voor een appel en een ei dat prachtige domein inlijven. En als ze dan trouw aan zichzelf zijn, zullen ze daar alle gebouwen afbreken en
de natuur in zijn oorspronkelijke staat herstellen? Een mooi maar desolaat landschap?
Gelooft u dat beste lezer? Wij ook niet!
De ene organisatie mag bouwen in recreatiegebied, de andere niet. Discriminatie ten voeten uit. Dit is apenland België: alles voor de relaties en de vriendjes via de achterpoortjes.
